Logboek

Hier vind je het logboek over de (eigen)aardigheden in het dagelijkse leven met onze Friese Stabijs.

G&G finaledag

21 oktober 2008

Zondag was de finaledag van het G&G wedstrijdseizoen. Een leuke dag met hoogte- en dieptepunten. Mickie mocht als allereerste aantreden met de werkproef, dat was een mooie uitdaging: 10 meter voor ons stond een pylon, 10 m links van die pylon stond de opstelling voor het verwijzen, 10 m rechts van de pylon stond een hindernis en 10 m dáár weer achter stond het vak opgesteld, 10 m achter de pylon stond een hindernis en 10 m dáár weer achter werd met een geluidje een dummy opgegooid. Ik moest Mickie eerst naar de pylon sturen (het apport moest ze dus negeren, kostte 1 extra commando). Vanaf de pylon moest ik haar naar rechts sturen, over de hindernis en naar het vak (3 halve bollen in 3-hoek-opstelling). Ze ging langs de hindernis in plaats van eroverheen en had 2 extra commando's nodig om naar het vak te gaan. Aldaar moest ik haar 6x van houding laten veranderen op aangeven van de ringmeester (zitten, liggen en staan) wat ze keurig deed ok

Weer bij mij aangekomen moest ze het apport over de hindernis halen, ook dat ging van een leien dakje. Vervolgens moest Mickie verwijzen. Normaal gesproken is dat een oefening waar in 1 van 6 pylonnen een stokje met de geur van de geleider wordt gestoken, dat stokje moet de hond verwijzen door bij de juiste pylon te gaan zitten. In deze werkproef hadden ze de opstelling van de pylonnen echter drastisch gewijzigd. In plaats van gewoon rechtop en door elkaar, stond er dit keer 1 pylon in een kartonnen doos, 1 stond op een laag tafeltje, 1 stond gewoon rechtop in het gras en 2 lagen er op hun kant met de onderkant tegen een achterwand. Ondanks dat we nog nooit iets soortgelijks hebben geoefend, deed Mickie het voortreffelijk! kiss

Omdat ik meteen met Marre in de andere ring moest aantreden, zag ik niet hoe de anderen het deden, ik hoorde echter dat die er aanzienlijk meer moeite mee hadden. De werkproef telt 4x mee in de einduitslag, dus ik was erg blij met Mickies prestatie cool

Ondertussen liep ik Marre in op een naastgelegen veldje en ik had er goede hoop op want ze was ontspannen en aandachtig, deed de oefeningetjes prima en met kwispelende staart . Vlak voordat we de ring in moesten deed is echter iets vreselijk stoms: ik had bemerkt dat ze wantrouwend naar een grote plastic ton stond te kijken, dus ik liep er even langs, zei dat er niets aan de hand is, en tikte ter bevestiging daarvan even op de ton, wat een onverwacht hard en hol geluid maakte. Marre schrok zich een ongeluk en stond direkt in d'r achteruit, meteen ook werden we de ring ingeroepen. Die hele oefening heeft ze wantrouwend om lopen kijken naar die stomme blauwe ton! roll
Kon mezelf wel voor mijn kop slaan! angry

De rest van de dag deed ze het beter. Gewoon op z'n Marres (dus lekker eigenwijs met af en toe een blond zijsprongetje) Geen verrassingen. We hebben samen de 6e plaats veroverd happy

Zo goed als Mickie de werkproef deed, zo lomp gingen de andere onderdelen. Nog steeds is ze niet loops maar nog steeds gieren de hormonen al wel door haar lijf. Toen ze 'normaal' moest verwijzen (stokje met geur aanwijzen in 1 van 6 pylonnen die gewoon rechtop staan), rook ze op de grond tussen de pylonnen een luchtje dat schijnbaar vele malen interessanter was. Zeker een minuut lang was ze totaal onbereikbaar. Na een extra stevig commando keek ze verward op, zat helemaal niet meer in de oefening en ging dus zomaar ergens zitten. Ik zag aan haar snuit dat het niet de goede pylon was. Deze oefening heeft ze echt nog nóóit fout gedaan ... ze was totaal van de wereld laugh

Ze miste het sorteren (6 stokjes op de grond, waarvan 1 met de geur van de ringmeester en 1 met geur van de keurmeester, hond krijgt doekje met de geur van 1 van die twee en moet het juiste stokje apporteren), ze nam het verkeerde stokje mee. Bij het zit, sta en af tijdens het volgen, ging ze op ieder van die commando's gewoon zitten, extra commando's nodig bij het volgen (grond rook lekker) ... de dame zat duidelijk met haar kop bij héél andere zaken

Affijn, dankzij de goed gelopen werkproef zijn we toch nog 3e geworden wink

Over ego's en deuken

21 oktober 2008

Als we naar de grote waterplas fietsen, moeten we langs een paar binnenweggetjes waar plantenkwekerijen zitten. Bij één van die kwekerijen, lopen altijd 2 kleine terrierkruisinkjes rond. Los, welteverstaan. Vroeger gingen ze de weg op en kwamen je woest keffend achterna confused. Op een dag was er nog maar eentje ... weet niet wat ermee gebeurd is maar sindsdien blijven de mormels (er kwam een nieuwe bij) op hun eigen terrein.

Aan het feit dat ze uitermate succesvol zijn in het luidkeels wegblaffen van alle voorbijgangers, ontlenen ze duidelijk enorm veel status en eigenwaarde. Het feit dat er een sloot loopt tussen bewakertjes en 'belagers' op de weg draagt wellicht bij aan hun succeservaringen. Ze hebben het verjagen dan ook tot een ware kunst verheven: vanaf de werf spotten ze potentiële indringers, racen naar het uiteinde van hun territorium, keffen de longen uit hun lijf terwijl ze zich zo groot maken als maar enigszins mogelijk is en jagen de indringers over de gehele lengte van het terrein, tot aan de oprit van het huis. Die steken ze snel over en dan ronden ze hun taak af door de verdachte voorbijgangers door de tuin definitief weg te jagen. Zo! Plicht gedaan! Weer 5 centimeter gegroeid.

Vandaag waren we wederom naar de waterplas geweest en op de terugweg had ik de honden los naast me lopen. Meestal maak ik ze weer vast als we bij die kwekerij komen maar vandaag was ik in gedachten verzonken en dus te laat. Marre was altijd al hevig geïnteresseerd en wilde maar wat graag weten waar alle ophef van die druktemakers nou voor nodig was. Dus toen de Woeste Wakers vanmorgen hun taak weer vol plichtsbesef uitvoerden, nam Marre de gelegenheid te baat om fluks de sloot over te springen om de zaak eens grondig te gaan onderzoeken. Dáár hadden die keffertjes niet op gerekend ... eek Ze schrokken zich werkelijk het apelazarus en sjeesden wederom gillend naar het uiteinde van hun terrein, maar nu uit pure paniek omdat ze op de hielen gezeten werden door een monster dat minstens 2x zo groot was als zij ...
... die overigens alleen maar wilde spelen.

Twee egootjes met een fikse deuk...
Ik lág in een deuk laugh laugh laugh

Sushi?

8 augustus 2008

Een paar maanden geleden kreeg ik uit onverwachte hoek het verzoek of er wat van mijn foto's gebruikt mochten worden in een buitenlands blad. Ja hoor, dat mocht wel, voelde me zeer vereerd. Dit is het artikel geworden:

Hondensushi?

Kan alleen maar raden wat er staat want ik ben helaas geen Japans machtig.
Zou zomaar een recept voor hondensushi kunnen zijn laugh

Apart apport

13 juni 2008

Tijdens het de uitlaatronde vanmorgen, hoorden we het al van ver: een gepiep van heb ik jou daar. Het bleek een waterhoenkuikentje dat helemaal alleen midden in de sloot zwom en luidkeels om zijn ouders schreeuwde. Zo te zien was hij nog niet lang uit het ei. Ik heb de honden bij me geroepen en we zijn op enige afstand blijven wachten of pa danwel ma tevoorschijn zou komen. Nee dus confused. Het waaide behoorlijk en het zou kunnen dat het pasgeboren ding was afgedreven. Wat te doen?

Ik kon het stakkertje zelf niet uit het water halen, dus heb ik Mickie laten apporteren, dat was wel gaaf eigenlijk biggrin. Het kuikentje zwom zich klem tussen het riet zodat Mickie het kon pakken maar zodra ze het in haar bek nam, begon het kuikentje te piepen en te spartelen en liet Mickie gauw weer los. Na een paar keer aandringen kwam ze het toch heel voorzichtig brengen.
En toen had ik dus een natgekwijld hoentje in mijn handen.

Thuisgekomen heeft hij een lekker maaltje uit de groenbak op.

het geapporteerde kuikentje
even aansterken met wat lekkers
En hap...
hap
De honden vonden het erg interessant
hevig geïnteresseerde honden

's Middags, toen het kwekkebeestje zijn buikje rond had gegeten en was opgeknapt, zijn we teruggegaan naar de sloot om te kijken of pa en ma in de buurt waren. Google leerde me dat pa meerdere nesten bouwt om de jongen te kunnen laten rusten. Na lang zoeken vonden we hem bezig met één zo'n nest, daar hebben we junior maar op gezet. In die sloot zitten geen hordes hoentjes, dus maar aangenomen dat dat papa was. Op afstand hielden we het in de gaten. Dat kleine ding krijsen ... en ja hoor, de grote ging ernaartoe. Toen we weggingen zagen we aan de overkant van de sloot een tweede volwassen waterhoen. En nu maar hopen dat het echt de ouders zijn smileys wink

Werkproevendag Grou

2 juni 2008

Het was erg gezellig en wederom leerzaam op de jachtwerkproevendag van de NVSW in Grou afgelopen zaterdag. De grote uitdaging was om te werken met wild, iets wat we eigenlijk te weinig doen en dus niet gewend zijn. Zoals verwacht had Mickie regelmatig een extra commando nodig om de eend of het konijn op te pakken, maar ze deed het toch maar mooi én met plezier! Het is dan ook een echte werkhond cool.
Ze heeft 77 uit 90 punten verdiend.

Marre deed het ook lekker. Voor het konijn haalde ze haar neus op en voor de rest heb ik een dummy gebruikt want de eend pakte ze ook maar moeizaam. Ik vond het belangrijker dat ze meer positieve wedstrijdervaring opdeed en dat is zeker gelukt! Bij de drijfjacht hebben we alleen gekeken en geluisterd en dat bleek een goede zet: bij het schot was ze één en al aandacht en had zelfs inspringneigingen, daar ben ik stukken blijer mee dan met het blokkeren waar ze de laatste wedstrijden weer zo'n last van had.
Ze haalde 62 uit 80 punten.

Volgend jaar weer! biggrin