Logboek

Hier vind je het logboek over de (eigen)aardigheden in het dagelijkse leven met onze Friese Stabijs.

Niet verwacht, toch gekregen

16 maart 2008

Vandaag de eerste GG-wedstrijd van het seizoen. De wedstrijdregels zijn veranderd: vorig jaar was het nog zo dat je in 2 wedstrijden kon promoveren naar de volgende klasse, als je maar genoeg punten had verdiend. Zo heeft Marre haar GGB diploma gehaald. Dit jaar zijn de wedstrijden gelijk gesteld met examens en kun je dus in een wedstrijd je diploma halen. Dat wist ik allemaal niet omdat ik in die tijd met andere dingen bezig was. Door de KK2 cursus, loopsheden en het nest hebben de doggies en ik zo'n half jaar geen GG-training meer gehad. Ik had dus niet zulke hoge verwachtingen toen ik Mickie inschreef voor GG3 en Marre voor GG1.

Maar toch... Marre deed het helemaal niet onaardig, best wel goed ... eigenlijk!
En zo kon het dus gebeuren dat ze vandaag ineens een GG1-diploma heeft gehaald, terwijl ik daar absoluut niet op gerekend had biggrin Oh ja, en nog eens de 4e plaats ook!

Mickie was ook nog niet roestig geworden, hoewel ... ze misrekende zich toen ze met een apporteerblok in haar bek terug over de hindernis wilde springen en knalde er vol tegenaan confused. De schrik was groter dan de pijn en ze had gelukkig niks. Ondanks de 0 voor dat onderdeel, toch de 3e plaats gehaald.

Wedstrijdseizoen weer begonnen

1 maart 2008

Een stormachtige dag, maar gelukkig wel zon in plaats van regen. Prima dagje voor een wedstrijd apporteersport. Gezellig om iedereen weer te zien en heel leuk dat de C-groep groter is geworden: 10 inschrijvers maar liefst.

Vanwege Marre's nest hebben we een poosje niet getraind: Marre 3 maanden en Mickie 1 maand. Ondanks dat, hebben de dames geweldig gewerkt ok Marre zat zó dichtbij een B-diploma ... Bottleneck was het markeerapport. De aankomst bij de proef was nogal rommelig en Marre werd daar wat stresserig van, omdat we als eersten moesten starten, kon ik haar daar niet meer uithalen. In plaats van rechtstreeks naar de valplaats te lopen, ging ze eerst even checken of de omgeving wel veilig was voor ze de dummy apporteerde. Niettemin een heel mooi A-diploma en de volgende keer gaan we die B zeker halen!

Mickie had heel vorig jaar geen C-diploma gelopen (goed dat je in de apporteersport niet kunt degraderen wink) maar heeft vandaag laten zien dat ze het nog prima kan. Niet alleen een prachtig C-diploma maar zelfs ook de eerste plaats dankzij haar leeftijd. Er waren namelijk 3 deelnemers met 103 punten en in geval van gelijke uitslag, wint de jongste hond, Mickie dus. De lady's liggen nu van hun welverdiende rust te genieten sleep

Heerlijk om weer aan het werk te zijn cool

Romantiek en werkelijkheid

29 oktober 2007

Marre is misschien drachtig en we zien al verschil in haar gedrag. Althans, wij dénken dat te zien omdat we er zo op hopen natuurlijk. Ik analyseerde Marres gedrag nog een keer diep nadenkend toen een collega-hondenbaas daar vanmorgen naar vroeg: "Nou, ze straalt een soort innerlijke rust uit, is duidelijk veel kalmer en bedaarder geworden, laat zich niet meer opjutten en kan uren bedachtzaam voor zich uit starend in haar mand liggen".
"Goh," zei de collega-hondenbaas, "mijn hond was alleen maar heel sloom na haar loopsheid."
... ja, zo zou je het óók kunnen omschrijven natuurlijk ... laugh

Een knuffel voor het slapen gaan

26 oktober 2007

Met de komst van het gure herfstweer gaat de kachel ook weer aan. Om de honden 's nachts toch koel te laten liggen (ze slapen in de huiskamer), laat ik de deur naar de gang open staan als de kachel uit gaat en ik naar bed ga. Onze slaapkamerdeur staat eigenlijk altijd open.

Als ik na de gebruikelijke rituelen mijn bed instap en het nachtlampje uitdoe, komt Marre de laatste tijd altijd even boven. Zodra ze geconstateerd heeft dat ik veilig in mijn bedje lig, zij een knuffel heeft gekregen en ik een nachtlikje voor het slapen gaan, gaat ze gerustgesteld en tevreden weer naar beneden om haar mandje op te zoeken.
Ik val tegenwoordig glimlachend in slaap ... sleep

Dirigeren blijft moeilijk

24 september 2007

Vandaag een diplomadag apporteersport gelopen in Hellevoetsluis. Wat boften we weer met het weer. Voor de competitie moet je 3 diplomadagen en 2 werkproeven lopen, ik liep nog een diplomadag achter op mijn concullega's en had dit seizoen nog geen C-diploma gescoord, dus we hadden nog wat in te halen.

We gingen voortvarend van start en werkten in no time alle B-onderdelen af die bij alle 5 deelnemers in onze klasse goed tot zeer goed verliepen. En toen kwam het apport over water ...

Nu moet je weten dat ze in Hellevoetsluis een waterbakkie hebben die die naam eigenlijk niet verdient: hooguit 2,5 meter breed en 4 meter lang. Omdat het ding zo smal is, lopen de honden er veel liever omheen (en geef ze eens ongelijk). Dit pierenbadje is het Waterloo van heel wat C-ambities geweest, ook Mickie heeft hier al negatieve ervaringen mee opgedaan. Vóór ons waren alle honden op één na door het water gegaan, wij waren als laatste aan de beurt. Ik zette Mickie in met een heel duidelijk vóóruit! Ze sprong over de hooibaal heen en liep langs de waterbak ... "NEE! Kom hier!" Gelukkig luistert ze daar altijd heel goed naar. Nogmaals ingezet, zelfde verhaal ... derde keer ingezet: weer hetzelfde... shit! Laatste kans: "Mickie ... ZWEMMEN, VOORUIT!" en jawel: keurig door het water, modelapport kiss!
Pffffft, toch nog een 7.

Daarna het dirigeren, niet ons beste onderdeel. Een groot veld vol onkruid en het stoppunt lag moeilijk, toch kreeg ik Mickie met 2 commando's keurig op de gewenste plaats. Naar rechts gestuurd, waar ze keer op keer langs het apport liep, zonder het in de neus te krijgen. Toen mijn commando's niet snel genoeg resultaat gaven, trok ze haar eigen plan en luisterde niet meer naar de stopfluit ... we lagen eruit!

Het apporteren vanuit linie leverde daarna weer een 10 op. Een B-diploma en 96 punten voor de competitie, waar we (volgens mijn berekening) nu 1e staan. Jammer van het gemiste C-diploma, maar toch erg trots op mijn hondje! cool