Logboek

Hier vind je het logboek over de (eigen)aardigheden in het dagelijkse leven met onze Friese Stabijs.

Return to sender

29 augustus 2007

Heb gisteren ergens zitten vertellen dat mijn honden eigenlijk nooit uit zicht verdwijnen bij het uitlaten. Dat had ik dus niet moeten doen ... laugh

Zondag na de apporteertraining kreeg ik een konijntje om zelf verder mee te werken. Broer konijn heeft 4 dagen lang goed dienst gedaan maar vanmorgen was zijn laatste sessie want hij was inmiddels aardig versleten en begon al te stinken. Aan het einde van de training hebben we hem dus met gepast ceremonieel in het maisveld gekieperd, zodat hij daar op zijn gemak weer één met de natuur kon worden.

Marre apporteerde hem direkt weer.

Tja, had ik kunnen verwachten wink. Marre in zit gezet, Nijn nogmaals op zijn laatste reis gestuurd en met Marre volgend liepen we terug tussen de maisvelden vandaan het grindpad op, een aardige tippel. Een paar honderd meter verder was ik Marre ineens kwijt, ik dacht nog dat ze vast in de sloot stond te drinken want dat doet ze heel vaak, dus ik liep gewoon door, ze loopt immers nooit weg. Bijna bij de weg gekomen kijk ik weer om, géén Marre confused ... of toch ... daar in de verte ... uit de richting van de maisvelden ... een zwart-wit stipje ... met in haar bek ...
Braaaaaaaaaaf! biggrin

Even bijsnuffelen

30 juli 2007

We zijn weer terug van een heerlijke luiervakantie. Mickie en Marre mochten mee en hebben zich uitstekend vermaakt, veel gezwommen, gespeeld met de buurvrouw (toevallig ook een Stabij) en lekker lui liggen wezen.

Marre met buurvrouw Gijsje (rechts) Even kennismaken... en dan spelen!
 
Lekker lui... en als het warm is, in de schaduw van de parasol

Home sweet home!

Hoe leuk zo'n vakantie ook is, thuis ligt de mand toch het prettigst.

Wat mij altijd weer opvalt is dat ze alles weer opnieuw moeten verkennen bij thuiskomst. De wandelroutes die we al honderden keren hebben gelopen en waar ze doorgaans voorbij rennen om bij hun favoriete plas- of speelplekje te komen, daar komen we na 3 weken afwezigheid maar langzaam vooruit. Iedere graspolletje wordt uitgebreid besnuffeld en iedere struik aan een grondig onderzoek onderworpen. Alle geurtjes worden zorgvuldig opgenomen om de laatste nieuwtjes op buurthondengebied te weten te komen: "die teef van verderop is loops, ruik je dat?", "ja, en die reu van hierachter is daar erg in geïnteresseerd!", "hé, er is weer een nieuw pupje in de buurt komen wonen", "ach, de overbuurman had vorige week last van zijn maag, maar nu gaat het gelukkig weer beter", "laten we even een berichtje achterlaten dat we weer terug zijn"...

Oud nieuws en nieuw nieuws, allemaal in dezelfde buurtkrant ... echt, hier kan geen journaal tegenop!

Veel rennen doen de dames niet op die bijklets/snuffelrondjes en toch liggen ze daarna steevast bekaf in de mand. Vermoeiend hoor, die roddelroutes! wink

Werkproef apporteersport

18 juni 2007

Werkproeven zijn (zoals ik al vaker verteld heb) doorgaans erg leuk, zo ook deze. Ze zijn zo opgezet dat ze de werkelijkheid van de jacht benaderen, althans op papier ... soms heb je enige fantasie nodig om de werkelijkheid van de proef te rijmen met de beschrijving wink
Een voorbeeldje?

Proef B
Je bent bij een jacht in het prachtige en ruige Zwitserse landschap. Je staat op post en kijkt uit op een dal waardoorheen een woest snelstromende rivier loopt. Als er een schot valt, zie je een prachtige fazant sneuvelen. Hij valt echter op jouw hoogte aan de andere kant van de rivier. Het is aan jou om die fazant binnen te halen. De rivier is echter gevaarlijk om je hond doorheen te sturen. Gelukkig is verderop een brug.

De werkelijkheid: het ruige Zwitserse landschap is een gladgeschoren trainingsveld van onze eigen hondenschool, de woeste rivier is een gesloten omheining rond het naastgelegen puppyveld, alwaar de dummy (dus geen echte fazant) met een schot wordt opgegooid. Om de dummy te kunnen bemachtigen moeten de honden over de brug; een A-schutting uit het behendigheidsveld die verderop over het hek heen is geplaatst. Over de omheining springen mag niet vanwege verdrinkingsgevaar wink.

De moeilijkheidsgraad van de proef liep op met het stijgen van de klasse. Marre (A-klasse) mocht ik recht voor de brug inzetten. Ze ging er vlot overheen, pakte de dummy ook snel maar had wat hulp nodig om de weg terug te vinden: 15 punten. Bij Mickie (C-klasse) begonnen we op een ander stuk van het veld, zij moest eerst naar een bepaald punt worden gedirigeerd en vandaaruit over de brug worden gestuurd, pittig! Ze deed het prachtig en vlot en kreeg 18 punten als beloning.

De rest van de proeven kun je hier lezen. Er waren een paar pittige onderdelen, leuk, ik houd wel van een uitdaging! Ondanks de (ook) pittige buien tussendoor, was het een mooie dag. Mickie had haar ouderwets goede vorm weer te pakken en veroverde een dik verdiende 1e plaats met 92 punten. Marre liet zich ook van haar goede kant zien en haalde de 14e plaats met 68 punten, ze gaat nog steeds vooruit.

Al met al ben ik beretrots op mijn beide dames! ok

Mankeerapport

21 mei 2007

Gisteren weer een diplomadag apporteersport gelopen. Het was na de eerste proef al duidelijk dat we niet zouden halen waar we voor gekomen waren, Marre en Mickie haalden beiden een 0 bij het markeerapport (hierbij wordt op 70m afstand een apport opgegooid, dat de honden wel kunnen zien vallen, maar niet kunnen zien liggen, ze moeten laten zien dat ze onthouden hebben waar het apport gevallen is door er in één streep op af te lopen en het vlot op te pakken). Marre was weer onzeker en besloot eerst te checken of de helper wel helemaal te vertrouwen was en toen pas ging ze het apport halen. Als ik haar anders ingezet had, was het wellicht wel goed gegaan, maar dat is achteraf gepraat ... roll

Mickie was dermate enthousiast dat ze eindelijk weer mocht werken, dat ik zou zweren dat ik haar "JIPPIIIIEEEE!!!" hoorde roepen toen ze wegschoot, maar het kan ook de fluitwind zijn geweest die haar straal-aangedreven start veroorzaakte. Ver voorbij de valplaats leek ze pas te denken "ohja, moest ik hier ook niet ergens nog een apportje ophalen?" laugh

Marre had bij het appèl-apport teveel commando's nodig, net onvoldoende dus, maar ze dééd alles wel. De rest van de dag hebben ze allebei goed hun best gedaan maar meer dan een A-diploma zat er niet meer in. Jammer, volgende keer beter. Ik weet dat Marre het kan, maar vóór haar geplande nestje zijn er geen diplomadagen meer, ze zal het dit jaar dus waarschijnlijk niet meer kunnen bewijzen.

Puntenlijst Mickie
Puntenlijst Marre

Zwelling

17 maart 2007

Vandaag was de eerste G&G kwalificatiewedstrijd van het seizoen. Voor Marre was het zelfs de eerste ooit. Nieuw dit jaar is dat je mag inschrijven voor een klasse hoger dan waar je een diploma van hebt, en dat je kunt promoveren naar die klasse als je op 2 wedstrijden het minimaal vereiste puntenaantal hebt verdiend. Aangezien Mickie de hoogste regionen al heeft bereikt, maakt dit voor haar niet uit, maar voor Marre is het interessant.

Vanwege haar wedstrijddagenstress had ik nergens op gerekend, maar ... happy happy happy Marre-beest had voor alle onderdelen een voldoende en zat (zelfs wink) 1,5 punt boven het vereiste minimum van 140 biggrin Haar eerste promotiepunt is binnen en een mooie 5e plaats.
Maar ik denk eigenlijk dat ik nog veel blijer ben met het feit dat die wedstrijddagenstress steeds beter te doorbreken is!

En Mickie? Die begon heel lekker en haalde vervolgens een 0 bij het sorteren waarna ik dacht dat het bekeken was. Maar toen onze concullega's ook een steekje lieten vallen, werd het weer spannend ...
Tja, en dan zwel je wel van trots als je kanjer toch de meeste puntjes bij elkaar blijkt te hebben gesprokkeld!