Logboek

Hier vind je het logboek over de (eigen)aardigheden in het dagelijkse leven met onze Friese Stabijs.

Milieudienst

13 maart 2007

Vorige maand zijn we begonnen met het verzamelen van plastic bloempotten die door de laatste storm in de vliet waren beland. Nou, ik ben er trots op te kunnen zeggen dat onze viervoetige milieudienst de werkzaamheden heeft afgerond, de sloot is potvrij!
Het resultaat:

de milieudienst heeft hard gewerkt

Laat besef

12 maart 2007

Gisteren merkte ik pas hoeveel Marre eigenlijk vooruit is gegaan, toen ze een terugval kreeg die ik lange tijd niet gezien had. We waren bezig met jachttraining toen op de vlakbij gelegen parkeerplaats een drumband aan een marstraining begon, mét muziek! Marre sloeg helemaal dicht en kreeg echte vluchtneigingen. Dat heeft ze al heel lang niet meer gehad. Anders dan vroeger, kon ik haar er toch uithalen. Het duurde even, maar het lukte wel.

Je beseft pas dat het goed ging als het fout gaat wink

Blij met niks

10 maart 2007

Het wedstrijdseizoen is weer begonnen; er stond vandaag een diplomadag apporteersport op het programma. We boften met het stralende weer, want je bent de hele dag buiten in het open veld. Mickie zette haar beste beentje voor en sleepte de ene na de andere 10 binnen. Alleen het dirigeren ging niet van een leien dakje; veel commando's nodig om naar het stoppunt te dirigeren om vandaaruit bijna vrijzoekend het apport te vinden. Na de proef staken de keurmeesters de koppen bij elkaar en zeiden dat het net voldoende was. Ikke blij, want de rest ging super! Bleek ik het verkeerd verstaan te hebben en was de dirigeerproef net onvoldoende. Maar daar kwam ik dus pas achter toen de diploma's werden uitgereikt en Mickie niets kreeg ... roll
Ach, echt erg is het niet want ik weet wat ze in haar mars heeft en het seizoen is nog lang. Ze heeft in ieder geval een schitterend B-diploma gehaald!

Marre begon met een gemist markeerapport, ze had het simpelweg niet zien vallen. Eigenlijk was die proef niet goed uitgezet, want de helper hoort het apport tegen de wind in te gooien en de hond moet normaal dwars op die lijn worden ingezet. In plaats daarvan moesten wij de hond in het verlengde van de werprichting inzetten met de wind in de rug. De werper gooide niet hoog en in een rechte lijn naar de hond, de dummy kwam dus niet buiten het silhouet van de werper en was op die afstand nauwelijks te onderscheiden. Het was niet verwonderlijk dat veel honden op dat onderdeel strandden.

Bij het verloren apport kwam ze weer een oud spookje tegen. Bij het innemen van de dummy's, vlak voor we aan de beurt waren, kwamen er ineens veel mensen en blaffende honden om haar heen staan terwijl er links, rechts en achter haar geschoten werd. De combinatie van zo plotseling veel lawaai en drukte was net iets te veel voor Marre en ze werd weer heel timide. Ik moest haar daarop 3x inzetten voor ze het verloren apport vond en dat is net één keer te veel. Geen nood, we konden nog steeds een A-diploma halen.

Helaas ... bij het apport over hindernis gaf ik een onduidelijk commando, en dat is voor een gevoelig hondje funest. Marre werd onzeker en ging rommelen, het apport kwam met te veel commando's binnen. Geen diploma voor Marre dus, maar toch ben ik erg tevreden over haar. Alle apporten zijn binnengekomen, ze ging overal vlot bij me vandaan en is maar één keer in de stress geraakt (waarbij ze altijd blokkeert) en daar was ze vrij snel weer uit te halen. Ze heeft beslist mooi werk laten zien! ok

Verandering van spijs

5 februari 2007

De ochtendwandeling en -training voerde dit keer langs een vliet. Mooie gelegenheid om apport uit en over water te trainen. Na een stel dummy's waren de dames toe aan iets anders. Nou heeft de storm van een paar weken terug nogal wat voorwerpen in beweging gebracht, en een paar daarvan waren hier in het water beland: plastic bloempotten van een vlakbij gelegen kwekerij. Het uit het water vissen en apporteren van die potten mag je gerust een uitdaging noemen, ze geven niet bepaald mee!

geen makkelijk apport

Mickie wist er nog wel weg mee, maar Marre had iets meer problemen. Steeds als ze hem wilde pakken, zonk hij weer naar de bodem, of draaide met de onderkant naar boven. Verder is het best lastig om een pot vol water op de kant te slepen. Hij viel steeds terug als ze bijna boven was.

zeg maar gerust een lastig apport

Uiteindelijk is het haar toch gelukt!

maar vasthoudend als ze zijn ...

Tja, en als je hem na veel moeite dan eindelijk op de kant hebt, dan wil je die trofee natuurlijk ook mee naar huis nemen, maar hoe hou je zo'n ding goed vast zodat je ook nog kunt kijken waar je loopt? Een hele onderneming.

waar zijn we? Ik zie niks!

Zullen we ze gaan verzamelen?

De hondjes kunnen hun lol op, er liggen daar nog véél meer potten in het water biggrin

Eindelijk

3 februari 2007

We hebben het een poosje rustiger aan gedaan. Mickie vond dat maar niets, alleen maar wandelen en niet werken tussendoor! Regelmatig kwam ze dan naast me lopen en keek me verwachtingsvol aan, zo van "Toe nou, je kunt toch wel iets gooien? Alsjebliiieeeft ..." Ze stond meer dan eens, hoopvol kwispelend bij een stok op de grond en keek beurtelings naar de stok, naar mij en dan weer strak naar de stok, in een houding die zei dat ze gewoon zeker wist dat ik die voor haar weg ging schoppen.

daar ligt de stok zie je dat, baas? dáár ligt'ie!

Als ik dan schijnbaar ongeïnteresseerd doorliep zakte haar staart onmiddelijk en keek ze zó teleurgesteld dat ik nogal eens door de knieën ging en alsnog de stok voor haar weg gooide. Ze weet me wel te bespelen laugh.
Je snapt dus dat Mickie heel blij is dat we de training weer hebben opgepikt. wink