Logboek

Hier vind je het logboek over de (eigen)aardigheden in het dagelijkse leven met onze Friese Stabijs.

Index naar alle logboek-items

Verandering van spijs

5 februari 2007

De ochtendwandeling en -training voerde dit keer langs een vliet. Mooie gelegenheid om apport uit en over water te trainen. Na een stel dummy's waren de dames toe aan iets anders. Nou heeft de storm van een paar weken terug nogal wat voorwerpen in beweging gebracht, en een paar daarvan waren hier in het water beland: plastic bloempotten van een vlakbij gelegen kwekerij. Het uit het water vissen en apporteren van die potten mag je gerust een uitdaging noemen, ze geven niet bepaald mee!

geen makkelijk apport

Mickie wist er nog wel weg mee, maar Marre had iets meer problemen. Steeds als ze hem wilde pakken, zonk hij weer naar de bodem, of draaide met de onderkant naar boven. Verder is het best lastig om een pot vol water op de kant te slepen. Hij viel steeds terug als ze bijna boven was.

zeg maar gerust een lastig apport

Uiteindelijk is het haar toch gelukt!

maar vasthoudend als ze zijn ...

Tja, en als je hem na veel moeite dan eindelijk op de kant hebt, dan wil je die trofee natuurlijk ook mee naar huis nemen, maar hoe hou je zo'n ding goed vast zodat je ook nog kunt kijken waar je loopt? Een hele onderneming.

waar zijn we? Ik zie niks!

Zullen we ze gaan verzamelen?

De hondjes kunnen hun lol op, er liggen daar nog véél meer potten in het water biggrin

Eindelijk

3 februari 2007

We hebben het een poosje rustiger aan gedaan. Mickie vond dat maar niets, alleen maar wandelen en niet werken tussendoor! Regelmatig kwam ze dan naast me lopen en keek me verwachtingsvol aan, zo van "Toe nou, je kunt toch wel iets gooien? Alsjebliiieeeft ..." Ze stond meer dan eens, hoopvol kwispelend bij een stok op de grond en keek beurtelings naar de stok, naar mij en dan weer strak naar de stok, in een houding die zei dat ze gewoon zeker wist dat ik die voor haar weg ging schoppen.

daar ligt de stok zie je dat, baas? dáár ligt'ie!

Als ik dan schijnbaar ongeïnteresseerd doorliep zakte haar staart onmiddelijk en keek ze zó teleurgesteld dat ik nogal eens door de knieën ging en alsnog de stok voor haar weg gooide. Ze weet me wel te bespelen laugh.
Je snapt dus dat Mickie heel blij is dat we de training weer hebben opgepikt. wink

Over wat een kip je leren kan

2 november 2006

De ronde van vanmorgen voerde langs de kinderboerderij en daar komen van die leuke en erg interessante geluiden vandaan. Meestal komen de groinken, loeien, piepjes en kwaakjes van rechts maar vandaag kwam zo'n geluidje ineens van de andere kant ... uit de struiken! Op hetzelfde moment zie ik een zwart-witte flits voorbij komen, direkt gevolgd door een luid gekakel... het was duidelijk: er was een kip ontsnapt en Marre had hem te pakken. Nu ken ik mijn hondje alleen als erg voorzichtigheid en ietwat timide, dus deze flitsende actie verbaasde me een beetje.

Ik dook ook de struiken maar in want kinderboerderijkippetjes zijn geen trainingsmateriaal en dienen met rust te worden gelaten. Het beestje leefde nog, getuige het protestgekrijs. Marre had hem in haar bek tegen de grond gewerkt en was met haar hele wezen op het kippetje gefixeerd. Ondanks de situatie een mooi gezicht: 100% concentratie en alle spieren strak aangespannen, klaar om een uitval te doen als veermans ervandoor wilde gaan, je zag de adrenaline gewoon door haar lijf heen gieren.

Marre was zich totaal niet meer bewust van haar omgeving, zag of hoorde niets meer, ook mijn 'los' niet. Toen ik haar vastpakte om dan zelf het beestje maar te bevrijden, schrok ze van de aanraking, alsof ze wakker werd uit een diepe trance. Ze liet op commando los en Kippie rende luid protesterend weg. Marre was helemaal beduusd en keek verwilderd in het rond. "Wat is er gebeurd? Wat was dat?!" zag je haar bijna paniekerig denken, ze was echt even de weg kwijt.
Haar jagersinstinct had blijkbaar volledig bezit van haar genomen en die overgang, dat moest ze even verwerken ... onze Jeckyll & Hyde!

Doorbraak

18 september 2006

Op de laatste diplomadag apporteren van het seizoen ...
... heeft Marre haar A-diploma gehaald!!! Mijn meissie heeft eindelijk ontdekt dat apporteren op een wedstrijd net zo leuk is als tijdens de training! ok

Zoals gewoonlijk vond ze alles erg spannend en ze liet geregeld merken dat ze het liefst thuis in haar eigen mandje zou liggen, maar in tegenstelling tot andere keren sloeg ze niet dicht en kon ik haar door middel van spel vrij snel weer uit haar ellende halen. Op die manier bouwde ze vertrouwen op, waardoor het gedurende de dag alleen maar beter ging. Als ze naar een apport moest en wat onzeker werd, kon ik haar met enthousiast aanmoedigen verleiden om door te gaan, voorheen blokkeerde ze dan volledig en was met niets meer te bereiken.

Pakte ze de dummy dan op, dan bouwde ik op de terugweg al een klein feestje biggrin. Kostte me steeds een punt, maar dat had ik er graag voor over! Je zag haar zelfvertrouwen iedere keer groeien. Ik ben zóóó blij! Het was erg frustrerend en ontmoedigend om steeds maar weer tegen diezelfde muur op te botsen, we hebben nu eindelijk de deur naar buiten gevonden.
Hello world ... here we come!!! cool

Pauze

4 september 2006

Veel mensen hebben me al gezegd dat ik misschien te snel te veel wilde met Marre. Ik krijg nu eindelijk door dat dat wel eens waar zou kunnen zijn oops. We maken dus een pas op de plaats in de training en gaan ons lekker focussen op pret en plezier, prestatie komt later wel weer. De resterende 2 KNJV proeven zijn afgezegd; het zou Marre meer kwaad dan goed hebben gedaan om daar nog naartoe te gaan. Met de vele tips die we links en rechts hebben gekregen kunnen we voorlopig weer vooruit.

Dag dip, ik heb er weer zin in cool!