Logboek

Hier vind je het logboek over de (eigen)aardigheden in het dagelijkse leven met onze Friese Stabijs.

Over wat een kip je leren kan

2 november 2006

De ronde van vanmorgen voerde langs de kinderboerderij en daar komen van die leuke en erg interessante geluiden vandaan. Meestal komen de groinken, loeien, piepjes en kwaakjes van rechts maar vandaag kwam zo'n geluidje ineens van de andere kant ... uit de struiken! Op hetzelfde moment zie ik een zwart-witte flits voorbij komen, direkt gevolgd door een luid gekakel... het was duidelijk: er was een kip ontsnapt en Marre had hem te pakken. Nu ken ik mijn hondje alleen als erg voorzichtigheid en ietwat timide, dus deze flitsende actie verbaasde me een beetje.

Ik dook ook de struiken maar in want kinderboerderijkippetjes zijn geen trainingsmateriaal en dienen met rust te worden gelaten. Het beestje leefde nog, getuige het protestgekrijs. Marre had hem in haar bek tegen de grond gewerkt en was met haar hele wezen op het kippetje gefixeerd. Ondanks de situatie een mooi gezicht: 100% concentratie en alle spieren strak aangespannen, klaar om een uitval te doen als veermans ervandoor wilde gaan, je zag de adrenaline gewoon door haar lijf heen gieren.

Marre was zich totaal niet meer bewust van haar omgeving, zag of hoorde niets meer, ook mijn 'los' niet. Toen ik haar vastpakte om dan zelf het beestje maar te bevrijden, schrok ze van de aanraking, alsof ze wakker werd uit een diepe trance. Ze liet op commando los en Kippie rende luid protesterend weg. Marre was helemaal beduusd en keek verwilderd in het rond. "Wat is er gebeurd? Wat was dat?!" zag je haar bijna paniekerig denken, ze was echt even de weg kwijt.
Haar jagersinstinct had blijkbaar volledig bezit van haar genomen en die overgang, dat moest ze even verwerken ... onze Jeckyll & Hyde!

Doorbraak

18 september 2006

Op de laatste diplomadag apporteren van het seizoen ...
... heeft Marre haar A-diploma gehaald!!! Mijn meissie heeft eindelijk ontdekt dat apporteren op een wedstrijd net zo leuk is als tijdens de training! ok

Zoals gewoonlijk vond ze alles erg spannend en ze liet geregeld merken dat ze het liefst thuis in haar eigen mandje zou liggen, maar in tegenstelling tot andere keren sloeg ze niet dicht en kon ik haar door middel van spel vrij snel weer uit haar ellende halen. Op die manier bouwde ze vertrouwen op, waardoor het gedurende de dag alleen maar beter ging. Als ze naar een apport moest en wat onzeker werd, kon ik haar met enthousiast aanmoedigen verleiden om door te gaan, voorheen blokkeerde ze dan volledig en was met niets meer te bereiken.

Pakte ze de dummy dan op, dan bouwde ik op de terugweg al een klein feestje biggrin. Kostte me steeds een punt, maar dat had ik er graag voor over! Je zag haar zelfvertrouwen iedere keer groeien. Ik ben zóóó blij! Het was erg frustrerend en ontmoedigend om steeds maar weer tegen diezelfde muur op te botsen, we hebben nu eindelijk de deur naar buiten gevonden.
Hello world ... here we come!!! cool

Pauze

4 september 2006

Veel mensen hebben me al gezegd dat ik misschien te snel te veel wilde met Marre. Ik krijg nu eindelijk door dat dat wel eens waar zou kunnen zijn oops. We maken dus een pas op de plaats in de training en gaan ons lekker focussen op pret en plezier, prestatie komt later wel weer. De resterende 2 KNJV proeven zijn afgezegd; het zou Marre meer kwaad dan goed hebben gedaan om daar nog naartoe te gaan. Met de vele tips die we links en rechts hebben gekregen kunnen we voorlopig weer vooruit.

Dag dip, ik heb er weer zin in cool!

Dipje?

2 september 2006

De afgelopen weken hebben we Marre op verschillende manieren en onder verschillende omstandigheden getraind, in een poging haar stress op wedstrijddagen te beperken of zelfs vóór te blijven. Dat we daar niet in geslaagd zijn liet de KNJV proef in Heerle vandaag zien. Weer haalden we 18 punten (10 voor het blijven liggen en 8 voor het volgen) maar de andere proeven gingen veel slechter dan de vorige keren. In Beesd en Lage Zwaluwe ging Marre tenminste nog naar de apporten toe, maar vandaag wilde ze bij het markeren en het verloren zoeken niet meer dan 2 meter bij me vandaan.

Het voordeel van een niet-werkend hondje is dat je op zo'n dag ontelbaar veel tips krijgt waar je je voordeel mee kan doen. Het nadeel is dat ik een van mijn doelstellingen (meer bekendheid geven aan de Stabij als jachthond) bepaald niet bereik. Integendeel: dit is geen reclame voor het ras oops. En dat terwijl ze in de trainingen echt lekker werkt.

Het begint nu toch wel erg ontmoedigend te worden sad ...

Braaf

25 augustus 2006

Mickie is braaf ... errrug braaf!
Ik geloof in het concept dat honden hun eigen grenzen kennen en dus geef ik geen afgepaste hoeveelheid voer, maar volle bakken, ze pakken wat ze nodig hebben en laten de rest staan. Gaat prima, ook met 2 honden.

Sinds kort krijgt Marre Cavom omdat ze te mager werd, maar Mickie mag dat niet omdat ze er te dik van werd (is nogal vet) dus die krijgt ander voer. Hoe doe je dat binnen bovenstaand concept ...?
Simpel, je zegt één keer 'Nee!' tegen Mickie op het moment dat ze aan de bak van Marre wil snuffelen ... klaar!

Hoe lekker ze het voer van Marre ook vindt, hoe hongerig ze ook is, zelfs als háár bak al lang leeg is en die van Marre nog vol, zelfs als als ik niet in de buurt ben, en ja, zélfs 's nachts ... Mickie kijkt niet eens naar Marres bak.

Ben je dan braaf of niet?