Logboek

Hier vind je het logboek over de (eigen)aardigheden in het dagelijkse leven met onze Friese Stabijs.

Toto-uitslag

19 augustus 2006

De KNJV proef in Lage Zwaluwe stond vandaag op het programma. Prachtig hondenwerk gezien en ook prutswerk. Marre viel eigenlijk buiten beide categorieën, zij leverde namelijk helemáál geen werk roll. We gingen naar huis met een 10 voor het blijven liggen en een 8 voor het volgen, méér punten haalden we niet.

Net als vorige week in Beesd, sloeg ze dicht en toonde ze totaal geen enthousiasme meer. Met een gedrukte houding ging ze weliswaar keurig naar de apporten toe (markeren, kort apport, verloren zoeken), maar oppakken ... ho maar. Bij het apport uit water was het geweerschot de druppel; ze ging ervandoor! Ik besloot het apport over water over te slaan en te proberen haar wat vrijer te krijgen door te gaan wandelen en wat eenvoudige oefeningetjes te doen, zodat ik haar flink kon belonen en het vertrouwen hopelijk terug kwam. Het werkte wel, op de parkeerplaats heeft ze met plezier een paar apportjes gedaan. Maar terwijl we terug naar de groep liepen zakte haar staart alweer ...

Er is niets mooier dan een hond die met zichtbaar enthousiasme met zijn baas samenwerkt. Ik verwachtte natuurlijk niet dat ik in een week tijd de spoken voor haar kon verjagen, maar Marre zo ongelukkig te zien ging me echt aan het hart! sad Je zou er bijna de neiging van krijgen om er maar mee te stoppen. Bijna ...
(Echt niet! biggrin Doorwerken met die hap ... hier komen we ook wel doorheen)

KNJV-proef Beesd

12 augustus 2006

Gisteren heeft Marre haar eerste KNJV-proef gelopen. Het ging zoals verwacht ... belabberd. Ze was, zoals vaker op wedstrijden, erg timide en onder de indruk van het hele gebeuren. Niets wat ik deed kon haar vrolijker maken (en ik heb heel wat geprobeerd). Tja, dan is het niet zo vreemd dat ze niet enthousiast genoeg was om de apporten binnen te brengen. We beschouwen Beesd maar als een leuke training.
Wel lekker is dat we nu zekerheid hebben dat ze helemaal schotvrij is!

We begonnen met markeren. Het schot maakte haar weer alert, en ze ging in één streep naar het appport, om vervolgens in het rond te gaan snuffelen; een 0. Daarna het apport over diep water; meer dan één pootje heeft ze niet nat gemaakt; nogmaals een 0. Het aangelijnd en los volgen leverde een 9 op. Uitsturen lukte niet: Marre was té gedrukt om voldoende afstand te nemen. Dat het inmiddels pijpenstelen regende hielp er ook niet aan mee.

Ze bleef keurig, rustig liggen, dus daar kregen we een 10 voor. Bij het verloren apport liep Marre zelfs redelijk enthousiast het bos in (staartje kwispelde), vond de eend ook nog, maar wilde hem niet mee terug nemen. Tweede keer inzetten leverde hetzelfde resultaat op. Bij het korte apport kreeg ze wederom een 0 omdat ze, bij het konijn aangekomen, besloot dat rondsnuffelen interessanter was dan apporteren. Bij het apport uit water was het geweerschot recht naast ons erg indrukwekkend, maar ze was er niet bang voor en herstelde snel. Toch ging ze ook hier het water niet in, ze had het helemaal gehad!

Ik begon nu toch aan haar kunnen twijfelen, maar toen we vanochtend gingen trainen liet ze weer prachtig werk zien: alert, kaarsrechte lijnen lopen, snel oppakken ... echte model-apporten! En allemaal met een vrolijk kwispelende staart, zó wil ik het zien. Ik ga eens goed bekijken hoe ik haar op proeven ook vrijer kan krijgen, want dáár ligt het aan. Het is een kwestie van ervaring en vertrouwen krijgen, vooral een kwestie van tijd dus. We hebben weer huiswerk!

Vakantie voorbij

9 augustus 2006

De vakantie is weer voorbij en de KNJV-proeven komen eraan, hoog tijd om weer te gaan trainen dus! Marre reageert goed op het startpistool (6mm), maar bij de proeven gebruiken ze een jachtgeweer die veel harder knalt. Vanavond bij de training een dummylauncher (22mm) geprobeerd en ... geen spoortje van angst cool. Een konijn en een eend uit de vriezer gehaald en flink aan de slag. De eerste resultaten zijn hoopgevend, maar Marre pakt de apporten niet snel genoeg op.
De eerste proef is vrijdag al eek. Ik verwacht er om eerlijk te zijn niet zo veel van. Ze kan het allemaal wel, maar is nog niet steady genoeg in de uitvoering. Ze moet zekerder worden en dat kost gewoon tijd. We doen onze best, en blijven positief trainen.

Wow

30 juni 2006

Gisteren heb ik van de apporteertraining met Mickie een eend meegekregen om ook met Marre te kunnen trainen. Vanmorgen dus meteen in mijn dummytas gestopt en lekker op pad met de doggies. Nauwelijks de straat uit kwam er een busje van de gemeentelijke milieudienst naast me rijden. De chauffeur vroeg of ik ergens een dode eend in een sloot had gezien, ze hadden daar namelijk een melding over gekregen ... ik heb maar niet verteld wat ik in mijn tas had! whistle

Het is alweer enige tijd geleden dat Marre met een eend heeft gewerkt, maar het ging heel lekker. Zonder voorbereidingen de eend naar de overkant van een brede sloot gegooid en Marre uitgestuurd. Ze ging snel over, pakte Donald zonder veel dralen op en bracht hem weer mooi terug. Wow happy, dat ging boven verwachting! Geen perfect apport want ze gooide hem voor mijn voeten, maar voor de rest ... prima! Een stukje verderop, waar de sloot breder en de kant hoger was, stuurde ik haar blind over. Ook dat deed ze netjes en weer kwam de eend vlotjes binnen cool. Toen Marre zelfs de in een bosperceeltje verstopte eend snel binnenbracht, zijn we maar gestopt, zonde om te wachten tot het fout gaat. Deze succeservaringen zijn goud waard! ok

Déjà-vu

26 juni 2006

Gisteren deden Mickie en Marre mee aan de diplomadag apporteersport in Sluiskil. Marre heeft de laatste tijd best veel vooruitgang geboekt, al kwam dat vandaag niet zo duidelijk naar voren. Het was erop of eronder voor haar, een tussenweg was er niet: ofwel deed ze het perfect, ofwel bakte ze er niets van. "Je doet het goed of je doet het helemaal niet!" leek ze te denken roll. Het resulteerde in 3 tienen en 5 nullen.

De afgelopen weken had ik er af en toe een hard hoofd in of Marre het ooit zou leren. Vandaag echter kreeg ik bij veel oefeningen een déjà-vu; flashbacks naar 2,5 jaar geleden toen ik op dezelfde plaats met Mickie onze allereerste wedstrijd liep. Mickie was toen 2 jaar, bang voor het schot, erg onzeker en stond de dummy voor in plaats van hem op te halen roll. Anderhalf jaar later haalde ze (toevallig ook op dezelfde plaats) haar C-diploma!
Marre is nu bijna 1,5 jaar oud, net zo onzeker, niet meer bang van het schot, en kan dummy's nog beter voorstaan dan Mickie indertijd. Ik betrapte mezelf er ineens op dat ik met een grote grijns op mijn gezicht stond te kijken naar de fouten die mijn kleine, grote meid maakte, met het volste vertrouwen dat we er wel zullen komen! biggrin

Op de puntenlijst van Mickie viel niets aan te merken, ze haalde een prachtig C-diploma en de eerste plaats.

Wat heb ik toch een wereldhonden! En wat is het ontzettend leuk om zo met ze bezig te zijn!